Turgenyev'den Babalar ve Oğullar

Henüz on dört yaşındayken okuduğum Turgenyev‘in Babalar ve Oğullar romanı karakterleriyle ve konusuyla oldukça etkileyici bir kitap. Betimlemeler, diyaloglar ve tasvirler hiç bir zaman aklınızdan çıkmayacak kurguda yazılmış.

Nihilist olmasından dolayı en yakın arkadaşı Tolstoy bile onu küçümsemiş “çıngırak” demiştir. Dostoyevski’de onunla alay edenler arasında olmuştur. Ancak tüm bunlara rağmen düşüncelerinden vazgeçmemiş ve 19. yüzyılın en iyi yazarlarından biri olmuştur.

Kitap için felsefi ve siyasi olduğunu söylemekte fayda var. Romanda Nihilizm faktörü ön plana çıkıyor. Birbirinden farklı iki yakın arkadaşın arasındaki geçen hikaye…

Turgenyev için felsefi olarak nihilist bir yazar ve kitabında da hayatından kesitler sunuyor diyebiliriz. Bazarov’un ölümüne her ne kadar üzüldüysem de ben olsaydım sanırım bu şekilde bitirirdim. Nihilizmi yani hiçliği savunan bir yazarın kahramanın hiçliğe doğru yol alması yani ölmesi gerekiyordu. 

“Bir romantik olsaydım ‘yollarımızın ayrıldığını hissediyorum’ derdim ama değilim, o yüzden sana birbirimizden bıktığımızı söylüyorum.”

Bazı roman kahramanları vardır okudukça gözünüzde canlanır. Babalar ve Oğullarda’da Bazarov çok iyi şekilde tasvirlenmiş, fizik olarak, psikolojik olarak her anlamda dünyası çok iyi aktarılmış. Bir karakteri çok iyi ifade edip içselleştirdiğinizde okuyucunun onu unutması imkansız gibi…

Kişilik, sayın bayım, en önemlisi budur işte: İnsanın kişiliği bir kaya gibi sağlam olmalıdır, çünkü her şey onun üzerine bina ediliyor.

Turgenyev’in Babalar ve Oğullar kitabı insanın kafasına saksı düşüren fakat acıtmayan tam tersine düşündüren, sorgulatan, beyin fırtınası yaptıran bir roman. Bazarov’un gözünden Rusya’da yaşanan kuşak çatışmalarını Turgenyev çok iyi irdelemiş. 1860’lı yıllarda Rusya’nın toplum yapısını göz önüne seriyor.

Çocuklar, onları “gerçekten” seveni hisseder.

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here